دشمنان ما بنى اميه و بنى مغيره و بنى مخزوم خواهند بود . ( باب بيست و هفتم : ) ابو سالم حبشانى ميگويد : از على عليه السّلام شنيدم كه ميفرمود : امر ( خلافت ) براى آنها ( يعنى بني اميه ؟ ) است تا موقعى كه قتيل خود را بكشند و در بين خود به اين امر رغبتى پيدا كنند ، وقتى كه كار باينجا رسيد خدا گروهى را ( يعنى ابو مسلم خراساني ) از طرف مشرق ميفرستد كه آنها را جدا جدا شمرده و يكى يكى ميكشند به خدا قسم كه آنها يك سال خلافت نميكنند مگر اينكه ما دو سال خلافت خواهيم كرد و آنها دو سال خلافت نميكنند مگر اينكه ما چهار سال خلافت ميكنيم . عبيده ميگويد : از علي عليه السّلام شنيدم كه ميفرمود : اين گروه ( بنى اميه ) چسبيده‌اند بدم اين امر ( خلافت ) مادامى كه بين آنها اختلافى واقع نشود . پس موقعى كه اختلاف كردند امر خلافت از ميان آنها خارج مىشود و تا قيامت بسوى آنها عود نخواهد كرد . هند دختر مهلب از ابن عباس روايت كرده كه گفت : هميشه امر خلافت با بني اميه خواهد بود مادامى كه بين آنها اختلاف واقع نشود موقعى كه ميان آنها اختلافاتى واقع شود امر خلافت تا قيام قيامت از بين آنها خارج خواهد شد . ( باب بيست و هشتم : ) زهرى ميگويد : به من رسيده بود كه بيرقهاى سياهى از طرف خراسان خارج خواهد شد ، وقتى كه آن بيرقها از گردنهء خراسان سرازير شدند خبر مرگ اسلام را آورده‌اند و آن بيرقها را